Odensehuis week 48

Vader met Alzheimer en zoon komen binnen in het Odensehuis. Pa vertelt trots wat hij gedaan heeft het afgelopen weekend. Het was nl zo leuk dat een vriend hem op kwam halen om naar de visafslag te gaan. Zoon verbetert pa, door te zeggen dat het niet op zaterdag was, maar op zondag. Een kwartier later vertelt pa hetzelfde verhaal en zoonlief verbetert hem weer. De houding van pa verandert van fier rechtop naar een beetje gebogen. Nog een uur later vertelt pa weer hetzelfde verhaal. En ook bij deze derde keer, verbetert zoonlief zijn vader. Als zoon naar het toilet gaat, loop ik erachteraan. ‘Mag ik je iets zeggen’, vraag ik de zoon. ‘Waarom verbeter je je vader steeds? Zie je aan hem wat er gebeurt? Hij vertelt iets, maar doordat hij foute dingen zegt, verandert zijn houding en enthousiasme. Het maakt in wezen toch niet uit, op welke dag de mannen weggeweest zijn. Het is veel belangrijker dat we meegaan en enthousiast reageren. Hiermee bereik je dat hij steeds stiller wordt en in een isolement raakt’. Zoon kijkt me aan en ik zie dat het kwartje valt. ‘Wat stom van me’, zegt hij en bedankt me voor het advies.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: