Decorumverlies

Na mijn werk rij ik naar Tom. Even de was ophalen en een knuffeltje brengen...Hij zit op de bank in de woonkamer en heeft een papiertje in zijn hand. Anneke komt naar me toe. 'Tom heeft gepoept en het lukt me niet om hem te verschonen'. Hij stinkt verschrikkelijk en heeft poep aan zijn handen... Lees verder →

‘Mama waarom ik je zo bewonder’

Als journaliste Janneke Giliam in het nieuws leest hoe ongelukkig veel Nederlandse mantelzorgers zijn, besluit ze in de pen te klimmen. Want als het aan haar ligt, verdienen alle mantelzorgers een dikke pluim, en een in het bijzonder: "Lieve Mama. Deze brief is voor jou. Omdat je van liefhebbende partner plots de rol van mantelzorger op je nam.... Lees verder →

Kleinzoon Aaron Thomas

Dochters Sanne en Janneke bellen me of ik thuis ben. Ik zeg dat ik net naar de fitness wilde gaan en dat ik over 1 1/2 wel weer terug zou zijn. Niels en ik gaan lekker trainen. We kleden ons om en in de kantine zie ik daar Jurre, Janneke en Sanne staan. Niels en... Lees verder →

Je bent rijk, als je vier kinderen hebt mogen krijgen! En die mazzel had ik dus. Vier van die heerlijke monsters, alle vier verschillende karakters, verschillende kleuren haar, andere bouw en dat van dezelfde vader en moeder. Ik was nog geen 21 toen ik Sanne kreeg. Mijn leven kon niet mooier. De opleiding verpleegkundige A... Lees verder →

Papa Tom

Vlak na de diagnose van Tom in 2008 ben ik begonnen met schrijven. Ik heb heel veel verdriet en ellende van me afgeschreven. Dat lucht op. Maar Tommie werd niet beter, hij zal steeds zieker worden. Dat proces duurt dus al even, want voor de diagnose was het eigenlijk ook al jaren gaande. En we... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑