‘Als ik iets niet weet, probeer ik het te verbloemen’

Eerder deze maand schreef Janneke een open brief aan haar moeder, Martine (49), waarin ze haar bewondering uitsprak voor de manier waarop die voor haar zieke vader zorgt. Naar aanleiding daarvan vertelt Martine nu hoe het is om de vader van je kinderen aan Alzheimer kwijt te raken. 'Tom werd vergeetachtiger en bij mij sloeg de paniek toe...' "In het... Lees verder →

Nieuwe carrière

Door de jaren heen heb ik veel geleerd van al die lieve, veel te jonge mensen met dementie. Dat wil ik graag met je delen. Tips bv in de omgang! Voor velen van hen geldt: "Behandel me niet alsof ik een klein kind ben". We hebben vaak de neiging om ze zo te benaderen. En... Lees verder →

Opening Odensehuis in het Nijlan

Wat een mooie dag... Er was veel belangstelling, gezelligheid en er werd mooi gesproken op de opening 2 november 2016. We heten iedereen die op de een of andere manier met dementie te maken heeft, van harte welkom en hopen dat we voor deze mensen het leven nog zo aangenaam mogelijk kunnen maken. Gerard Smit... Lees verder →

Documentaire DELETE

De documentaire van Jurre en Tom. Ook hiermee ben ik blij en aan de andere kant maakt mij dit zo enorm verdrietig. Jurre heeft zijn vader keihard nodig, maar helaas liep dit anders...Kijk DELETE de documentaire.

Odensehuis week 48

Vader met Alzheimer en zoon komen binnen in het Odensehuis. Pa vertelt trots wat hij gedaan heeft het afgelopen weekend. Het was nl zo leuk dat een vriend hem op kwam halen om naar de visafslag te gaan. Zoon verbetert pa, door te zeggen dat het niet op zaterdag was, maar op zondag. Een kwartier... Lees verder →

Kleinzoon Aaron Thomas

Dochters Sanne en Janneke bellen me of ik thuis ben. Ik zeg dat ik net naar de fitness wilde gaan en dat ik over 1 1/2 wel weer terug zou zijn. Niels en ik gaan lekker trainen. We kleden ons om en in de kantine zie ik daar Jurre, Janneke en Sanne staan. Niels en... Lees verder →

Je bent rijk, als je vier kinderen hebt mogen krijgen! En die mazzel had ik dus. Vier van die heerlijke monsters, alle vier verschillende karakters, verschillende kleuren haar, andere bouw en dat van dezelfde vader en moeder. Ik was nog geen 21 toen ik Sanne kreeg. Mijn leven kon niet mooier. De opleiding verpleegkundige A... Lees verder →

Papa Tom

Vlak na de diagnose van Tom in 2008 ben ik begonnen met schrijven. Ik heb heel veel verdriet en ellende van me afgeschreven. Dat lucht op. Maar Tommie werd niet beter, hij zal steeds zieker worden. Dat proces duurt dus al even, want voor de diagnose was het eigenlijk ook al jaren gaande. En we... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑